Je hoeft niet gerepareerd te worden
Het goede nieuws: je ruggengraat is niet het probleem. Het is de wereld om je heen die chronisch te hard aanstaat in combinatie met jouw brein dat dat alles in high definition registreert.
Gelukkig staat het internet inmiddels vol met goedbedoelde adviezen: elke dag een kwartier in de ochtendzon aarden, of een wekelijkse klankschaalsessie die je weer helemaal in balans moet brengen. Alsof je nog niet genoeg verplichtingen op je to-dolijstje had staan....
Grote kans dat jouw realiteit er eerder zo uitziet:
De bankparadox
Je ligt eindelijk op de bank om 'rust te pakken', maar in je hoofd ben je alweer de logistieke planning van de komende weken aan het uitstippelen.
De over-analyse
Je ziet een vage blik of korte e-mail en bent de rest van de avond aan het analyseren wat er nou écht mee bedoeld werd.
De batterij-leugen
Je roept glimlachend dat het "druk maar leuk" is, terwijl je interne batterij eigenlijk al sinds vorige week dinsdag op 3% staat.
Geloof me, je bent niet kapot en je hoeft niet nóg harder je best te doen om te ontspannen. Je filters zijn gewoon vol en je brein is overprikkeld.
Ik ben geen guru
Misschien niet jouw antwoord, maar wel wat werkt voor mij.
Samen met mijn gezin bouw ik in Camburat (in de Lot-vallei) aan een nieuw leven met minder ruis. We verbouwen momenteel een oud huis en een vervallen schuur. De realiteit? Franse bureaucratie, vleermuizen, gaten in het dak en geen nutsvoorzieningen. Het gaat traag, is chaotisch en kost bergen energie.
Op de dagen dat de chaos regeert, schrijf ik om mijn hoofd te temmen. Het is geen ultieme formule voor geluk, maar het werkt wel.
Ik neem je graag mee en vertel over mijn worstelingen en inzichten. Ik ga geheel vrijwillig met de billen bloot, maar verwacht alsjeblieft geen kant-en-klare handleiding. Mijn leven balanceert ook constant tussen moeten, willen en grenzen bewaken. Maar ik vind de weg naar rust wel steeds sneller. Ik help graag, dus mag je de manieren waarop ik die rust herover schandelijk van me kopiëren.
De blogs
Maison Fouqui
Is ons verhaal
We droomden er niet alleen van; we moesten het wel najagen. Als gezin van hooggevoelige types liepen we in Nederland constant vast in een wereld die te snel, te luid en te druk voor ons was. Aarden in die hectiek lukte niet meer.
Maison Fouqui is voor ons dan ook veel meer dan een huis of een verbouwproject in de Lot-vallei. Het is onze manier van leven geworden. Een bewuste keuze om op rem te trappen, de regie over onze tijd terug te pakken en een plek te creëren waar we kunnen vertragen.
Onze niet zo geheime schuilplaats
In Frankrijk ligt midden in de Lotvallei het plaatsje Camburat. Daar is ons thuis, vol in verbouwing. Gelukkig gaat ontspannen vanzelf hier, midden in de natuur.
Ik neem je graag mee naar de velden, grotten en idyllische middeleeuwse stadjes waar ik zo verliefd op ben geworden.
Non, rien de rien, non, je ne regrette rien.
― Édith Piaf
La Chronique
Als je op zoek bent naar marketingtrucs, tijdelijke kortingen of spiritueel gezweef, dan kun je hier beter snel wegklikken.
Heb je behoefte aan een nuchtere, scherpe blik op de psychologie van een overvol hoofd? Schrijf je dan, als je wilt, in voor La Chronique. Een maandelijkse brief waarin ik mijn Franse perikelen deel, met de concrete vertaling naar hoe je de regie over je eigen tijd weer terugpakt.