Mijn hoofd is vaak een hooggevoelig drukgebied. Een zenuwstelsel dat op hol slaat terwijl de wereld gewoon doorgaat. Thuis in Frankrijk kom ik tot rust, ook al wonen we daar tussen het puin van de verbouwing. Het liefst bleef ik daar, maar in Nederland roept het "gewone leven". Dus het grootste gedeelte van het jaar word ik overspoeld door een tsunami aan prikkels. 

Ik schrijf over hoe het is om niet te verdrinken in de chaos. Over waarom je soms dingen voelt die totaal onlogisch lijken en over hoe het leven eruitziet tussen die Franse muren in de campagne. Ik schrijf eerlijk en ongefilterd over wat ik voel en denk. 

​

​

Lees meer