Deze vijf dingen houd je als hsp het liefst voor de buitenwereld verborgen
- 23 jun
- 3 minuten om te lezen
Bijgewerkt op: 28 jun
Ik weet al heel lang dat ik de wereld veel intenser ervaar dan de meeste mensen. En hoewel het label hsp tegenwoordig overal opduikt, blijft de dagelijkse realiteit ervan vaak onzichtbaar voor de buitenwereld. We zijn er namelijk meesters in geworden om onze gevoeligheid te verbergen, zodat het makkelijker is om te leven in een wereld die nogal veel is.
Dit zijn de vijf dingen die we angstvallig voor de buitenwereld verborgen houden:
1. Dat je fungeert als een emotionele spons
Je absorbeert de sfeer in een ruimte of de stemming van een ander direct. Zit je partner, collega of vriend niet lekker in zijn vel? Dan voel je zijn spanning letterlijk in je eigen lijf. Omdat we niet als 'gek' of 'overgevoelig' bestempeld willen worden, houden we dit meestal wijselijk voor ons. We dragen de pijn van een ander stilzwijgend met ons mee, totdat de emmer overloopt.
2. De intense overprikkeling (en de schone schijn)
We willen altijd sterk lijken voor onze omgeving, anderen niet tot last zijn of ongemak bezorgen. Dus als iemand vraagt hoe het gaat, roepen we snel 'Goed hoor!', terwijl ons hoofd eigenlijk op ontploffen staat. We zijn zo goed in het verstoppen van die interne chaos, dat mensen vaak pas doorhebben dat het misgaat als we al compleet zijn opgebrand.
3. Dat je jezelf chronisch wegcijfert
Als hsp voel je feilloos aan wanneer iemand hulp of een luisterend oor nodig heeft. Je staat direct aan en geeft veel te veel. Hartstikke mooi, maar het verbergen van je eigen grenzen hoort daar helaas ook bij. We sussen onszelf met de gedachte dat het wel meevalt, totdat we thuis als een draak tekeergaan tegen ons gezin, omdat de spreekwoordelijke koek op is.
4. De drang om te vluchten uit sociale situaties
We doen vaak heel sociaal mee met de rest, terwijl de socialebatterij allang leeg is. We willen niet ongezellig of onbeleefd overkomen, dus lachen we braaf mee op feestjes of tijdens netwerkborrels. Wat de buitenwereld niet ziet, is dat we diep vanbinnen smeken om rust, en dat we daarna urenlang (of dagenlang) alleen moeten zijn om weer een beetje normaal te worden. Ik merk vaak dat het me te veel is, omdat ik naar de wc ga om even alleen in een hokje te zitten en niet omdat ik moet plassen...
5. Dat je een magneet bent voor energievreters
In iedereen het goede willen zien en enorm vergevingsgezind zijn: het is onze tweede natuur. De keerzijde? We zijn een perfect doelwit voor manipulatieve mensen of types die alleen maar energie komen halen. We voelen die onbalans via onze intuïtie heus wel aan, maar verbergen dat knagende onderbuikgevoel voor onszelf én de ander. Dat is beter voor de sfeer.

Hoeveel onzichtbare ruis draag jij op dit moment met je mee?
Als je gewend bent om altijd de schone schijn op te houden en de sfeer te redden, raakt je interne batterij ongemerkt leeg. Je voelt dat de chaos in je hoofd groeit, maar waar zit nou de échte overbelasting? Om je te helpen de vinger op de zere plek te leggen, hebben we de Le Portail Anti-Ruisscan ontwikkeld. Een korte, intuïtieve tool die je in een paar minuten helderheid geeft over de ruis in jouw systeem, zodat je eindelijk weer mag gaan voelen wat jíj nodig hebt.

Van moeten naar grenzen bewaken
Als hooggevoelig mens balanceer je constant tussen moeten, willen en je grenzen bewaken. Dat gaat met vallen en opstaan – ook bij mij. Maar door deze patronen te herkennen, wordt het makkelijker om eerder aan de rem te trekken en te doen wat je nodig hebt, in plaats van wat je denkt dat de ander nodig heeft. Want je kunt pas goed voor de ander zorgen als je de energie hebt om dat te doen.



Opmerkingen